PHP خطا [Warning]
PHP خطا [Warning]
PHP خطا [Warning]
PHP خطا [Warning]
PHP خطا [Warning]
PHP خطا [Warning]
PHP خطا [Warning]

 

جغرافيا و طبيعت
ايران‌ سرزمين‌ پهناوري‌ است‌ كه‌ ۱۶۴۸۰۰۰ كيلومتر مربع‌ مساحت‌ دارد و در جنوب‌ غربي‌آسيا، ميان‌ كشورهاي‌ تركمنستان‌، آذربايجان‌ و ارمنستان‌ در شمال‌؛ افغانستان‌ و پاكستان‌ در شرق‌؛ و تركيه‌ و عراق‌در غرب‌ قرار گرفته‌ است‌. سراسر مرزهاي‌ جنوبي‌ ايران‌ را كرانه‌هاي‌ خليج‌ فارس‌ و درياي‌ عمان‌ دربر گرفته‌ است‌.مجموع‌ مرزهاي‌ خشكي‌ ايران‌ ۵۱۷۰ كيلومتر، و مجموع‌ مرزهاي‌ آبي‌ آن‌، در شمال‌ و جنوب‌، ۲۵۱۰ كيلومتراست‌. ايران‌ در قلب‌ خاورميانه‌ جاي‌ گرفته‌ است‌ و چون‌ پلي‌ درياي‌ مازندران‌، يعني‌ زيباترين‌ درياچه‌ جهان‌ را به‌خليج‌ فارس‌ وصل‌ مي‌نمايد. و هم‌چنين‌ مانند چهارراهي‌ بر سر راه‌ شرق‌ و غرب‌، پيوندگاه‌ تجليات‌ فرهنگي‌، معنوي‌ و سياسي‌ جهان‌ شرق‌ و غرب‌ است‌.
چشمه‌ساران‌ زلال‌، انارستان‌ها، باغ‌هاي‌ پسته‌، رديف‌ درختان‌ تبريزي‌، كوچ‌ كاروان‌هاي‌ عشاير در فصل‌هاي‌گوناگون‌، شب‌هاي‌ پرستاره‌، صخره‌ها، كوه‌ها، پستي‌ها و بلندي‌هاي‌ِ پايان‌ناپذير، آتشفشان‌هاي‌ خاموش‌ وپوشيده‌ از برف‌، جنگل‌هاي‌ انبوه‌ رشته‌كوه‌هاي‌ البرز و كرانه‌هاي‌ درياي‌ مازندران‌ از جمله‌ چشم‌اندازهاي‌ ديدني‌ وفراموش‌نشدني‌ طبيعت‌ ايران‌اند كه‌ خاطره‌اي‌ بي‌مانند در اذهان‌ جهانگردان‌ به‌ جاي‌ مي‌گذارند. چهره‌ دشت‌ وهامون‌ ايران‌ در زمان‌هاي‌ مختلف‌ متغير است‌؛ زماني‌ پر از شن‌ و سنگ‌، گاه‌ پر از سيلاب‌، و زماني‌ پوشيده‌ ازبرف‌ و گل‌ولاي‌ يا مملو از گُل‌ و گياه‌ و سبزه‌ است‌. هنرمندان‌ ايراني‌ در نقشه‌ها و طرح‌هاي‌ انواع‌ آثار هنري‌ غالباًطبيعت‌ را به‌ عنوان‌ نُماد و نشانه‌اي‌ از زيبايي‌ِ هستي‌ ترسيم‌ كرده‌اند.
KHAZAR درياي‌ مازندران‌
ايرانيان‌ آب‌را هميشه‌ ارزشمند و نشـانه‌آباداني‌ مي‌دانستـه‌اند. در چمن‌زارهـا، در باغ‌ها، در خانه‌ها، در مسجدها، در مكان‌هاي‌ مقدس‌ به‌ طور هميشگي‌آب‌ جريان‌ دارد و درختان‌ بسيار، به‌ويژه‌ درختان‌ سرو، كاج‌، نارنج‌، انار و انگور را آبياري‌ مي‌كند. طبيعت‌ ووسعت‌ ايران‌ يكي‌ از عامل‌هاي‌ بسيار ارزشمند صنعت‌ جهانگردي‌ است‌.از ميليون‌ها هكتار مساحت‌ خشكي‌ايران‌، ۱۹ ميليون‌ هكتار باغ‌ و كشت‌زار؛ ۱۰ ميليون‌ هكتار جلگه‌ و مرتع‌؛ ۱۹ ميليون‌ هكتار جنگل‌؛ وباقي‌مانده‌آن‌ شامل‌ زمين‌هاي‌ باير، صحرا و كوه‌ است‌. از خصوصيات‌ مهم‌ سرزمين‌ پهناور ايران‌ كه‌ از نظر جهانگردي‌ بسياربا اهميت‌ مي‌باشد، وجود رشته‌كوه‌هاي‌ سر به‌ فلك‌ كشيده‌، جلگه‌ها، دشت‌هاي‌ هموار، ناحيه‌هاي‌ كويري‌، رودهاو درياچه‌هاي‌ گوناگون‌ است‌ كه‌ موجب‌ شده‌ است‌ در هر زمان‌ از سال‌، در هر گوشه‌ از آن‌، يكي‌ از چهار فصل‌ رابتوان‌ ديد؛ به‌گونه‌اي‌ كه‌ در زمستان‌، در درياي‌ خوب‌ و آرام‌ حنوب‌ به‌ ورزش‌هاي‌ آبي‌ هم‌چون‌ شنا و اسكي‌ روي‌آب‌ و در همان‌ زمان‌، در كوهستان‌هاي‌ شمال‌ و غرب‌ كشور، به‌ ورزش‌هاي‌ زمستاني‌ مانند اسكي‌ و كوهنوردي‌پرداخت‌ و هم‌زمان‌ در شهرهاي‌ بسياري‌ در كرانه‌هاي‌ درياي‌ مازندران‌، از هواي‌ دلپذير بهاري‌ استفاده‌ نمود. #
ساحل خليج فارس
كرانه‌هاي‌ درياي‌ مازندران‌ به‌ صورت‌ باريكه‌اي‌ بسيار زيبا در ميان‌ درياي‌ مازندران‌ و رشته‌ كوه‌هاي‌ البرز كه‌پوشيده‌ از جنگل‌هاي‌ زيبا و انبوه‌ مي‌باشند، قرار گرفته‌اند. كرانه‌هاي‌ خليج‌ فارس‌ كه‌ بخشي‌ از آن‌ از صخره‌هاي‌كوهستاني‌ و بخش‌هاي‌ ديگر آن‌ از كناره‌هاي‌ شني‌ و باتلاقي‌ تشكيل‌ شده‌ است‌، به‌ يك‌نواختي‌ كرانه‌هاي‌ شمالي‌نيستند. استان‌هاي‌ جنوبي‌ ايران‌، به‌ ويژه‌ خوزستان‌، كه‌ بخشي‌ از جلگه‌ پهناور بين‌النهرين‌ را تشكيل‌ مي‌دهد،بسيار هموار و مسطح‌اند و در ارتفاع‌ اندكي‌ از سطح‌ دريا قرار گرفته‌اند. چنانچه‌ يك‌ جهانگرد در ميان‌كوهستان‌هاي‌ شمالي‌ يا غربي‌ ايران‌ به‌ گردش‌ بپردازد، شهرك‌ها، روستاها، باغ‌ها و چمن‌زارهاي‌ بسيار زيبايي‌ راخواهد يافت‌ كه‌ شگفتي‌ او را برخواهند انگيخت‌.
CHALOOS جنگل‌هاي چالوس

كوير

ارتفاع‌ بسيار فلات‌ ايران‌ از سطح‌ دريا و قرار گرفتن‌ بيش‌تر اراضي‌ در ارتفاع‌ بيش‌ از ۱۰۰۰ متر، از ديگرويژگي‌هاي‌ مهم‌ سرزمين‌ ايران‌ است‌. رشته‌ كوه‌هاي‌ عظيم‌ و بلند البرز از سوي‌ شمال‌، كوه‌هاي‌ زاگرس‌ از سوي‌غرب‌ و رشته‌ كوه‌هايي‌ كه‌ از خراسان‌ به‌ بلوچستان‌ كشيده‌ شده‌اند، از سوي‌ شرق‌، سرزمين‌ ايران‌ را محصورنموده‌اند. مهم‌ترين‌ قله‌هاي‌ ايران‌ عبارت‌اند از: دماوند در شمال‌ شرقي‌ تهران‌ با ارتفاع‌ ۵۶۷۱ متر؛ سبلان‌ در غرب‌اردبيل‌ با ارتفاع‌ ۴۸۸۰ متر؛ سهند در جنوب‌ تبريز با ارتفاع‌ ۳۷۰۷ متر؛ تخت‌سليمان‌ در مركز مازندران‌ با ارتفاع‌۴۸۲۰ متر؛ زردكوه‌ در بختياري‌ با ارتفاع‌ ۴۵۵۰ متر؛ دنا در شمال‌ ياسوج‌ با ارتفاع‌ ۴۳۰۹ متر؛ تفتان‌ در جنوب‌زاهدان‌ با ارتفاع‌ ۳۹۴۱ متر؛ و ده‌ها قله‌ ديگر كه‌ در سرتاسر ايران‌ پراكنده‌اند.
پيچيدگي‌ و گوناگوني‌ِ سازندهاي‌ آهكي‌، غارهاي‌ فراواني‌ در استان‌هاي‌ مختلف‌، به‌ ويژه‌ در آذربايجان‌،كردستان‌ و همدان‌ به‌وجود آورده‌ است‌ كه‌ مورد توجه‌ جهانگردان‌ بي‌شماري‌اند كه‌ براي‌ بازديد از غارهاي‌ مزبوربه‌ ايران‌ سفر مي‌كنند. چشم‌اندازهاي‌ درون‌ اين‌ غارها از جاذبه‌هاي‌ مهم‌ جهانگردي‌ برخوردارند و پيوسته‌ موردبازديد جهانگردان‌ خارجي‌ و داخلي‌ قرار مي‌گيرند. كوه‌هاي‌ ايران‌ به‌ چين‌خوردگي‌هاي‌ دوران‌ سوم‌ زمين‌شناسي‌تعلق‌ دارند، و برخي‌ از آن‌ها با منشاءِ آتشفشاني‌ موجبات‌ پيدايش‌ چشمه‌هاي‌ آب‌هاي‌ گرم‌ و معدني‌ را فراهم‌آورده‌اند. كوهستان‌هاي‌ ايران‌ شرايط‌ بسيار مطلوبي‌ براي‌ انجام‌ ورزش‌هاي‌ زمستاني‌ و كوهستاني‌ پديد آورده‌اند.

 

 

كويرهاي‌ معروف‌ ايران‌؛ از جمله‌ دشت‌ لوت‌ و دشت‌ كوير در وسعتي‌ بيش‌ از ۳۶۰ هزار كيلومتر مربع‌ گسترده‌شده‌اند و هنوز هم‌ از ناحيه‌هاي‌ ناشناخته‌ و جالب‌ توجه‌ به‌شمار مي‌روند. ايران‌ با بيش‌ از ۵۰۰ چشمه‌ معدني‌ وآب‌ گرم‌ شناخته‌ شده‌ كه‌ تمامي‌ آن‌ها براي‌ تأمين‌ آب‌ آشاميدني‌ و استفاده‌هاي‌ درماني‌ و بهداشتي‌ مورد استفاده‌قرار مي‌گيرد، يكي‌ از مهم‌ترين‌ منابع‌ درآمد جهانگردي‌ را در اختيار دارد. بيش‌تر اين‌ چشمه‌ها در رشته‌كوه‌هاي‌البرز، آذربايجان‌ و زاگرس‌ قرار گرفته‌اند و تعدادي‌ از آن‌ها نيز در نزديكي‌ اصفهان‌، مشهد و بندرعباس‌ واقع‌شده‌اند. چشمه‌هاي‌ آب‌معدني‌ سرعين‌ اردبيل‌، آب‌گرم‌ لاريجان‌ در دامنه‌هاي‌ البرز، و هم‌چنين‌ چشمه‌هاي‌آب‌معدني‌ محلات‌، با توجه‌ به‌ اين‌كه‌ از نظر توسعه‌ جهانگردي‌ اقدامات‌ قابل‌توجهي‌ در آن‌ها صورت‌ گرفته‌است‌، در تابستان‌ها هزاران‌ نفر را جهت‌ استفاده‌هاي‌ درماني‌ و تفريحي‌ به‌ سوي‌ خود جلب‌ مي‌كنند.
DAMAVAND كوههاي دماوند
كناره‌هاي‌ جنوبي‌ درياي‌ مازندران‌، منطقه‌ سرسبزي‌ با دامنه‌هاي‌ پوشيده‌ از جنگل‌ است‌. ارتفاع‌ اين‌ كناره‌ها ازسطح‌ درياهاي‌ آزاد ۲۸متر است‌. كرانه‌هاي‌ درياي‌ مازندران‌ با ساحل‌ ماسه‌اي‌ و مناظر دل‌انگيز، از زيباترين‌كانون‌هاي‌ سياحتي‌ ايران‌ به‌ شمار مي‌روند. كرانه‌ها و جزيره‌هاي‌ جنوب‌ ايران‌ نيز به‌ ويژه‌ در فصل‌هاي‌ سرد ازجذابيت‌هاي‌ طبيعي‌- قابل‌توجهي‌ برخوردارند. دامنه‌هاي‌ رشته‌كوه‌هاي‌ البرز و زاگرس‌ و بستر رودخانه‌هاي‌ايران‌، مظهر چشمه‌سارها و هم‌چنين‌ منبع‌ پيدايش‌ درياچه‌ها و تالاب‌هايي‌ هستند كه‌ هريك‌ با چشم‌اندازهاي‌زيباي‌ خود، جذاب‌ و داراي‌ ارزش‌هاي‌ جهانگردي‌ مي‌باشند.
كوير
آب و هوا
فلات‌ ايران‌ آب‌وهوايي‌ نسبتاً خشك‌ دارد. ايران‌ در كمربند آب‌وهوايي‌ خشك‌ جهاني‌ قرار گرفته‌ است‌ ورشته‌كوه‌هاي‌ البرز و زاگرس‌ از رسيدن‌ جريان‌هاي‌ هوايي‌ مرطوب‌ درياي‌ مازندران‌ (خزري‌) و مديترانه‌اي‌ به‌داخل‌ آن‌ جلوگيري‌ مي‌كنند. سرزمين‌ ايران‌ به‌ دليل‌ گسترده‌شدن‌ آن‌ بين‌ ۲۵ و ۴۰ درجه‌ عرض‌ جغرافيايي‌، وهم‌چنين‌ به‌ دليل‌ وجود ارتفاعات‌، از تنوع‌ آب‌وهوايي‌ جالب‌توجهي‌ برخوردار است‌. ميانگين‌ دماي‌ سالانه‌، ازشمال‌ غرب‌ به‌ جنوب‌ شرق‌ كشور افزايش‌ مي‌يابد و از حدود ۱۰ درجه‌ سانتي‌گراد در آذربايجان‌، به‌ ۲۵ تا ۳۰درجه‌ سانتي‌گراد در جنوب‌ و جنوب‌ شرقي‌ مي‌رسد.
ALBORZ منظره‌اي از كوه‌هاي البرز
كرانه‌هاي‌ شمالي‌ و جنوبي‌ ايران‌ در فصل‌هاي‌ مختلف‌،آب‌وهوايي‌ متفاوت‌ با آب‌وهواي‌ ناحيه‌هاي‌ مركزي‌ و كوهستاني‌ دارند. ميانگين‌ دماي‌ بندرعباس‌ در جنوب‌، دردي‌ماه‌ (ژانويه‌) به‌ ۵/۱۸ درجه‌ سانتي‌گراد مي‌رسد. ميزان‌ تفاوت‌ بارش‌ سالانه‌ نيز در ناحيه‌هاي‌ مختلف‌ كشوربسيار زياد و دامنه‌ تغييرات‌ آن‌ از ۲۰۰۰ ميلي‌متر در گيلان‌ تا كم‌تر از ۱۰۰ ميلي‌متر در ناحيه‌هاي‌ مركزي‌ درنوسان‌ است‌. ميانگين‌ سالانه‌ بارش‌ در ايران‌ حدود ۲۷۵ ميليمتر است‌.سرزمين‌ ايران‌ از تنوع‌ آب‌وهوايي‌چشمگيري‌ برخوردار است‌. تنوع‌ آب‌وهوا ميان‌ مناطق‌ كشور با تغييراتي‌ كه‌ در فصل‌هاي‌ مختلف‌ ايجاد مي‌شود،افزايش‌ مي‌يابد. چنانچه‌ در چند ناحيه‌ مختلف‌ از يك‌ منطقه‌، مي‌توان‌ تابستان‌ گرم‌ و زمستان‌ سرد را همزمان‌ديد. بنابراين‌، آب‌وهواي‌ ايران‌ را فصل‌ به‌ فصل‌ بايد مورد بررسي‌ قرار داد.
در ماه‌هاي‌ دي‌ و بهمن‌، در ايران‌، سه‌منطقه‌ آب‌وهوايي‌ وجود دارد. كرانه‌هاي‌ درياي‌ مازندران‌ با آب‌وهواي‌ ملايم‌ و نسبتاً سرد؛ بخش‌هاي‌ مركزي‌ باآب‌وهواي‌ زمستاني‌؛ و بخش‌هاي‌ جنوبي‌ با آب‌وهوايي‌ معتدل‌ و مطبوع‌، چهره‌ مي‌نمايند. در فصل‌ بهار، به‌ ويژه‌در اردي‌بهشت‌، به‌ طور كلي‌ سراسر ايران‌ از آب‌وهواي‌ مطبوع‌ و دلنشيني‌ برخوردار است‌ و فقط‌ بخش‌هاي‌جنوبي‌ ايران‌ به‌طور ناگهاني‌ بسيار گرم‌ مي‌شوند. در تابستان‌ وضعيت‌ آب‌وهوايي‌ كشور پيچيده‌ مي‌شود. هواي‌كرانه‌هاي‌ درياي‌ مازندران‌، به‌علت‌ داشتن‌ رطوبت‌ زياد، دگرگون‌ مي‌گردد و در روزها گرم‌ و در شب‌ها نسبتاً خنك‌است‌.
كرانه‌هاي‌ جنوبي‌ ايران‌ با روزهاي‌ بسيار گرم‌ و شب‌هاي‌ نسبتاً گرم‌؛ و رطوبت‌ بسيار هوا براي‌ افراد غيربومي‌،هوايي‌ غيرقابل‌ تحمل‌ است‌. شهرهاي‌ شيراز، اصفهان‌، مشهد، تهران‌ و تبريز كه‌ از كانون‌هاي‌ اصلي‌ جهانگردي‌ايران‌ به‌ شمار مي‌آيند، آب‌وهواي‌ مختلف‌ دارند. شيراز با داشتن‌ چهار ماه‌ گرما در رتبه‌ اول‌ و تبريز با داشتن‌ يك‌ماه‌ گرما در رتبه‌ آخر قرار دارد.
FARS چشم‌انداز طبيعي از محل‌هاي تفريح فارس
استان‌هاي‌ آذربايجان‌، كردستان‌، همدان‌ و خراسان‌ به‌ عنوان‌ استان‌هاي‌ خنك‌ درفصل‌ تابستان‌، شهرت‌ دارند. به‌ طور خلاصه‌، سراسر شمال‌ كشور، به‌ ويژه‌ منطقه‌هاي‌ ييلاقي‌ دامنه‌هاي‌ البرز،مانند دره‌ نور، كجور، كلاردشت‌ و كتالم‌، و هم‌چنين‌ آذربايجان‌، خراسان‌ و منطقه‌هاي‌ مركزي‌ كوه‌هاي‌ زاگرس‌ ــميان‌ تويسركان‌ و گلپايگان‌ ــ براي‌ گذراندن‌ تعطيـلات‌ گردشگران‌ داخلي‌ و هم‌چنين‌ جهانگرداني‌ كه‌ در فصل‌تابستان‌ به‌ ايران‌ سفر مي‌كنند، نقاط‌ مناسبي‌ به‌ نظر مي‌رسند. منطقه‌هاي‌ جنوبي‌ ايران‌ با توجه‌ به‌ ناحيه‌هاي‌مختلف‌ آن‌، از پنج‌ تا شش‌ ماه‌، به‌ ويژه‌ در طول‌ زمستان‌، مي‌توانند مورد استفاده‌ جهانگردان‌ داخلي‌ و خارجي‌قرار گيرند.
جهانگردان‌ خارجي‌ كه‌ در فصل‌ زمستان‌ به‌ كرانه‌هاي‌ جنوبي‌ ايران‌ سفر مي‌كنند، با آب‌وهواي‌ مطبـوعي‌روبه‌رو مي‌شـوند؛ در حالي‌ كه‌ در همـان‌ زمان‌ در فارس‌ و اصفهان‌، برف‌ و سرما و سيلاب‌ چهره‌ شهرها رادگرگون‌ كرده‌ است‌. در فصـل‌ تابستـان‌ هواي‌ بيش‌تر منطقه‌هاي‌ ايران‌ گرم‌ مي‌شـود، اما نه‌ آن‌چنان‌ گرم‌ كه‌طاقت‌فرسا باشد. بهار و پاييز، به‌ ويژه‌ تعطيلات‌ نوروزي‌، براي‌ جهانگردان‌ و گردشگران‌ داخلي‌ زمان‌ بسيارمناسبي‌ براي‌ سير و سياحت‌ به‌ شمار مي‌رود.

 

 ایران در یک نگاه

تاریخچه و دکوراسیون داخلی


تاریخچه و دکوراسیون داخلی به نام خدا صنعت گران تمدنهای یونان ومصر باستان، علی رغم سادگی نسبی ابزارهایشان ،کاناپه ها وتختهایی مخصوص استراحت در طول روز ساختند که طرحهای آنها برای مدتهای مدید سازندگان مبل را با زیباترین فرمهای ابتدایی تامین می کرد.از مصر دوران فراعنه و یونان باستان تنها تعداد قلیلی مبلمان واقعی باقی مانده است. لذا هر گونه اطلاعات و دانشی که از این دوران وجود دارد،به طور عمده نشعت گرفته از نقاشیهای روی گلدانها ودیوارها است. خوشبختانه از آنجایی که مصریان رسم داشتند که مرده های خود را با تعلقاتشان به خاک بسپارند(برای استفاده در زندگی بعدی) تعدادی از نمونه های واقعی ، فرصتی را فراهم کرد تا در خصوص این مبلمان اشرافی مطالعاتی انجام شود.معروفترین مجموعه در سال 1922 در لوکزور ودر مقبره توتان خامون کشف شد. وی در سال 1350قبل از میلاد از دنیا رفته بود .تخت زرین او با پایه های پنجه شیر نشان دهنده ی کاربرد ماهرانه از منبت کاری با استفاده از سنگهای گران قیمت همچنین ورقهای طلا در آن زمان است.در سلسله اول(3000سال قبل از میلاد)استفاده از طرح پای گاو به عنوان پایه مبلمان رواج بسیاری داشت اما با آمدن پادشاه جدید ازسالهای (1567تا1070)،همانگونه که تخت ویا همان تابوت مقبره توتان خامون نشان می دهد،کاربرد فرم پای شیر متداولتر می باشد.در مصر باستان تختها وصندلی ها متعلق به ثروتمندان بود ومردم عادی تنها از ساده ترین لوازم مانند صندوقچه ها و چهارپایه های چوبی استفاده می کردند.به نظر می رسد اکثر این تختها دارای پایه های کوتاه وکف آنها به طرف پا شیب دار بودند،اما تختهای روزانه که به وسیله توتان خامون مورد استفاده قرار می گرفتند بسیار بلند تر بودند که شاید نشان گر مقام ودرجه او بوده است. اگر چه تختهای روزانه دو نفره ای که در مقبره توتان خامون بودند،بسیار ساده وبدون کنده کاری وبرجستگی بود ولی بر روی تختها تعدادی کوسن وروکش دیده می شدند.هنر رویه کوبی ،خاتم کاری و طلا کوبی در نزد مصریان بسیار مرسوم بوده است.در یونان باستان از این قبیل تختها هم برای صرف غذا وهم برای استراحت در طول روز استفاده می شدو آنها به صورت نمادهای مجسمه ای بودند. در خصوص مبلمان فرعون اطلاعات کسب شده مربوط به طراحی مبلمان مصریان براساس نمونه های موجود وباقی مانده از آن زمان نبود بلکه شکلهای نقاشی شده بر روی گلدان ها بر اساس نمونه های موجود وباقی مانده، فرم مبلمان آن زمان را نشان می دادند. در سبکهای اولیه ی مورد استفاده توسط مصریان، کاربرد طرح پای حیوانات بسیار متداول بود اما به تدریج       پایه های چهار گوش جایگزین آن پاها شدند که در بعضی از نمونه ها این پایه ها تا اندازه ای ادامه داشتند که تشک با بالش تخت را در موقعیت خود نگه دارند. بعضی از این تختها با یک سر پیچ (به حالت طومار )وبالشهای لوله ای شکل ،به اندازهای پهن بودند که در مواقع مهمانی روز دو نفر به راحتی می توانستند بر روی آن استراحت کرده و در واقع وجود تشکهای قطور ،عاملی برای این راحتی بود. از قرن هشتم قبل از میلاد سازندگان مبل وصندلی یونانی ،برای این قبیل تختها (تختهای مخصوص استراحت روز) پایه های بسیار باریکی ساختند وبعضی از مدل های آنها حالت خمیده داشتند واین فرمی بود که در مبلمان مصریان وایرانیان یافت می شد.تخت های روزانه رومی نیزبسیاربه مدل های استفاده درزمان یونانیان پیشین شبیه بود.این مبلها گرانترین اقلام خانه ثروتمندان به شمار می رفتند و آنها را با لوازم تزئینی وگران قیمتی مانند برنز ،عاج فیل واستخوان زینت می دادند.پیچیدگی مبلمان رومی را می توان بر روی تابوتهای قرن دوم پس از میلاد دید. در یکی از تصویرهای به جای مانده از آن زمان زنی را نشان می دهد که بر روی تختی دراز کشیده واین تخت دارای پایه های خمیده ویک نشیمن گاه بزرگ تو دوزی شده و یک تکه گاه بلند است.(این طرح خوبی بود که در سال 1830از روی آن ساخته شد.)تختهایی که برخی از پایه های پایه های آنها بلند وبعضی از آنها کوتاه بودند مورد استفاده رومیان قرار می گرفتند. اگر چه به هنگام صرف غذا تنها سرپرست خانواده روی آنها تکیه داده وبقیه اعضای خانواده روی چهار پایه ویا صندلی می نشستند.در اواخر قرن نخست پس از میلاد ،خصوصیات سبک رومی شامل تکیه گاها وکناره های بلند،پیشرو، کاناپه های مدرن ومشهور ،پدیدار شد. عشق رومی ها به رنگ وهمچنین راحتی در کاناپه های تشک دوزی شده وروکش های طرح دار در آنها دیده می شد. ساختار باشکوه تر وزیبا تر تختهای یونانی ورومی که بر پایه های ظریفی استوار بودند ،حاکی از سازندگان آزموده ومنضبطی بوده که تکنیک خود را به سراسر اروپا گسترش دادند. برخی از این مهارتها هرگز به طور کامل در قرون وسطی (عصر تاریکی)از بین نرفت ودر حفاریهای مستمر،  نمونه هایی از کارهای بسیار باکیفیت تر از آنچه انتظارش می رفت کشف شد،در اوایل قرون وسطی ،به دلیل عدم استقرار نوع زندگی اشرافی وحرکتهای مستمر از یک کاخ به کاخی دیگر ،اثاثیه ومبلمان قابل حمل اهمیت زیادی یافتند. ساختار وچهارچوب اصلی تختها بسیار ساده بود اما این صندلی ها با استفاده از یراق ها و کوسن های گران قیمت از اهمیت خاصی برخوردار می شدند.این ساختار ابتدایی با قرار گرفتن در زیر تعدادی دیوار کوب ،به یک صندلی تشریفاتی مبدل می گردید. از آنجایی که مردم در یک اتاق زندگی می کرده ومی خوابیدند،تختها نیز مانند نیمکت ها دو نفره بودند.در اواخر قرون وسطی ،زندگی در باری با مبلمان ودیوارکوبهای یراق دار ونوار دوزی بسیار پر زرق برق واشرافانه بود. تا اواسط قرن پانزدهم این قبیل تختها (تختهای روزانه) در اتاقهایی دیده شدند که یک تختخواب نیز در آنجا وجود داشت بنابراین برای استراحت در طی روز از این تختها استفاده می شد.برای مثال می توان به یک نمونه ی فرانسوی اشاره کرد که دارای پشتی کوتاه وکناره های تاشویی بود که با اضافه کردن یک کوسن منگوله دار ،راحتی آن نیز تامین شده بود. انواع دیگری نیز وجود داشتند که در طرفین آنها مانند طراحهای کلیسایی که یادآور حجاریهای گوتیگ بود،کنده کاری شده بودند. نوع معمولی صندلی ایتالیایی به نام( کاساپانسا)مربوط به قرن 15 میشود که در حقیقت همان نوع تغییر یافته صندوقهای قدیمی به نام (کاسونه) بود. این صندوقها دارای پشت کوتاه ویک نشیمن گاه متحرک بودند. روی این صندوقها را یانقاشی می کردند ویا به طرز زیبایی با کنده کاری می آراستند.تا آغاز قرن 17 این تختها (روزانه )به صندلی اشراف مبدل شده ودر خانه های اشرافی یافت می شدند. بعضی مواقع بر روی آنها سایه بانی قرار می دادند ودر مقابل آن یک دیوار کوب یراق دوزی وگلدوزی نصب      می کردند. بنابراین دیگر به تکیه گاه نیازی نداشت. در بهترین نمونه های آنها ،دسته ها قابل تنظیم و توسط سیستم ریلی ویا تعدادی میله پایین آورده میشدند. تختهای بزرگ این نوع ،یا رنگ آمیزی می شدند ویا با چرم یا پارچه آنها را روکش می کردند. مشهورترین نمونه که به کاناپه ی (کنوله) معروف است و به ربع دوم قرن بر می گردد. نیمکت های مدل پشت صندلی در حقیقت تکاملی از طرحهای اولیه بودند که یک ردیف از صندلی ها در مقابل یک ردیف دیگر ودر طرفین یک صندلی تشریفاتی ویا یک تخت رسمی قرار می گرفتند. انواع کنده کاریها و رویه کوبی ها از جمله خصوصیات مبلمان نیمه دوم قرن 17 هستند که نمونه های بسیار عالی آن با رویه های سوزن دوزی ،بهترین کار این دوره توسط هنرمندان فرانسوی انجام شد وآنها قطعات معروفی باکنده کاری های طلاکوب شده ،کوسن های ابریشمی منگوله دار وریشه ها و یراق ها برای دربار ساختند.بهترین جلوه های هنر رویه کوبی را در کاناپه های ساخته شده در آخر قرن 17 می توان دید. این مبلها تنها به افراد خیلی ثروتمند اختصاص می یافتند.در این مبلمان پارچه های مخمل وابریشم زربافت ،یراق ها وریشه ها بکار رفته بودند. این مبلمان از فرانسه وایتالیا صادر می شدند وبا مجوز یکی از تکه های آن را برای نشان دادن محصولات چند کشور،به معرض نمایش می گذاشتند.پس از لغو فرمان نانت در سال 1685 پارچه بافان وکابینت سازان فرانسوی به دلایل تعقیبات مذهبی از کشور گریختند وبه این ترتیب مهارتها وهنرهایشان را به کشور های دیگر منتقل کردند.تا پایان قرن 17 مبل سازان فرانسوی شروع به ساخت انواع کاناپه های ابتدایی کردند.بعضی از آنها تنها یک دسته داشتند که به عنوان تکیه گاه وبرای استراحت ولم دادن مورد استفاده قرار می گرفت در حالیکه در دیگر مدلها ،دو دسته در طرفین بوده وچندین نفر بر روی آن مینشستند.   [جزئیات]...

Yahoo! PM

ارسال كننده پیغام یاهو تنظیم نشده است!
english persian
ما 3 میهمان آنلاین داریم